Gisteren heb ik een zeer serieus gesprek gehad met mijn man over hoe moeilijk het wel is voor hem om om te gaan met mijn A.D.D. Het was enerzijds wel fijn dat hij zo eerlijk was, maar langs de andere kant voelt het telkens alsof men mij bekritiseert.
Laat het mij uitleggen: ik wéét dat ik moeilijk ben in omgang soms (dat zeggen alle mensen die mij écht kennen) en dus doe ik ontzettend hard mijn best om niet moeilijk te zijn in de omgang. En dan plots komen daar die stemmingswisselingen tussen en hoe hard ik ook mijn best doe om er tegen te vechten; het enige wat ik kan doen, is wachten tot het over gaat en zorgen dat ik mij kan focussen op iets totaal anders. Vaak is er zelfs geen aanleiding om plots reuze verdrietig of super hyper te worden: het gebeurt gewoon.
En dat zijn dingen die ik weet, het frustrerende is alleen dat ik zo hard mijn best doe om die situaties te vermijden en al zeker niet de mensen erbij te betrekken die er niets mee te maken hebben (iedereen, dus). Als dit dan nog eens luidop uitgesproken wordt - zoals gisteren - word ik ongelooflijk verdrietig. Dan komen de vragen boven die ik al mijn hele leven stel: "Ben ik wel goed genoeg om samen te zijn met iemand?", "Wordt hij mij niet ooit beu?",...
Het enige wat ik dan kan doen, is het positief bekijken en luisteren naar die andere zin die mijn man me dan zegt, dat ik zonder mijn gekke buien niet de vrouw zou zijn waar hij van houdt, maar dat het het leven wel gemakkelijker zou maken.
En zo gaan we verder: dingen proberen die het leven met A.D.D. kunnen vergemakkelijken. Zo gaan we binnenkort naar onze eerste infoavond...! Spannend, want ik zal mensen tegenkomen waar ik mij kan vinden en mijn man zal mensen ontmoeten die ondervinden hoe hij zich soms voelt.
Ik houd jullie op de hoogte!
de vragen die bij je naar boven komen omtrent je relatie ken ik maar al te goed, zelf heb ik veel gehad aan cognitieve gedragstherapie als het gaat om negatieve denkpatronen op te sporen en te veranderen, hierdoor kan ik zelf beter omgaan met mijn humeur wisselingen, weg gaan ze niet, maar ik ben nu op het punt waar ik ze kan accepteren en het hebben van de humeur wisselingen me geen verdriet meer doet, waardoor ik niet meer blijf (hyper)focussen op de negatieve aspecten van mijn gedrag, en daardoor dus ook veel minder energie hoef te steken in het vermijden van situaties! verder praten mijn partner en ik veel over de symptomen van ad(h)d en hebben we veel gehad aan psycho-educatie, zodat ook hij de ad(h)d symptomen begint te herkennen en ik niet telkens twijfel over of ik wel of niet bekritiseerd wordt... :) ik ben benieuwd hoe de info avond jullie is bevallen! groetjes, cyberstresskip :)
BeantwoordenVerwijderenHmm.. daar begrijp ik compleet wat je bedoelt! Het is vaak ontzettend vermoeiend om in die spiraal van denken te blijven zitten. Mijn man denkt dan vaak dat het toch niet zo moeilijk kan zijn om er uit te geraken, maar nu zijn we toch al op het punt gekomen dat ik gewoon zeg dat ik "in één van die buien zit" en dat helpt wel.
BeantwoordenVerwijderenDie psycho-educatie lijkt me wel interessant. Uiteindelijk: in een relatie ben je met twee en dan is het leuk dat mijn man weet wat ik voel, maar zeker en vast ook omgekeerd!
Die info avond... daar breng ik later verslag over, zodra die geweest is!
Precies! Ik zie het zelf zo; de ADHD is een soort van gebruiksaanwijzing voor mijn gedragingen, waaraan ik kan herkennen wat typisch past bij mij maar wat voor anderen zo net iets anders gaat...en waar ik dus rekening mee moet houden, maar zij ook andersom met mij. En dat is een voordeel, want iedereen in een relatie zal elkander moeten leren kennen en dat is bij niemand gemakkelijk, maar wij hebben in ieder geval houvast aan onze 'gebruiksaanwijzing', en als wij die goed leren kennen, kunnen wij het degene die wij lief hebben een stuk gemakkelijker maken! ;)
BeantwoordenVerwijderenIk zal zeker je blog blijven volgen voor updates, sommige keren zal ik uitgebreid reageren maar soms zal ik daar de concentratie niet voor kunnen opbrengen...ik ben van mening dat alle tips en informatie die te vinden valt over ad(h)d heel waardevol kan zijn om een positiever leven op te bouwen :)
ps. heb je al een kijkje genomen op hersenstorm.com & levente.nl? dit zijn sites die mij vorig jaar, toen mijn diagnose werd gesteld, erg hebben geholpen met het leren begrijpen en aanvaarden van ad(h)d...