Eindelijk zijn de examens voorbij! Man: eerlijk gezegd dacht ik dat ik mij al ontzettend goed kon concentreren sinds ik gestart was met de neurofeedback, maar niets is minder waar. Het blijft nog steeds bij tien minuten studeren, een half uur pauze, enz...
Heel grappig, maar die jongen waar ik op moet passen, doet me zo hard aan mezelf denken! Kan zijn hoofd geen seconde bij het boek houden en wanneer ik hem opvraag, kan hij zich het beste "concentreren" wanneer hij op de grond ligt rond te draaien of in de zetel met zijn voeten omhoog ligt.
Ik laat hem dan ook doen omdat ik hem compleet begrijp op het vlak van concentratie dan toch.
Ondertussen heb ik ook al mijn rapport gekregen: ik ben voor alles geslaagd! Toch zijn er nog drie examens die ik in tweede zit ga afleggen. Ik ben er gewoon niet geraakt en heb dan maar beslist om deze te verplaatsen naar tweede zit. Is wel een extra stressfactor bij... nu moet het in één keer goed zijn.
En ja: ik heb al zeker tien keer gedacht om te stoppen met de studie, maar op een dag moet je toch eens iets vast gaan doen? Ik heb het gevoel dat dat met kleuters wel kan lukken: die levendige fantasie, geen twee dagen hetzelfde, zelf mijn fantasie mogen gebruiken en, jawel, een beetje je eigen baas mogen zijn in de klas. Het is echt iets voor mij, daar ben ik van overtuigd, maar hoe vaak bedenk ik dan dat ik het echt goed wil doen en mijn man niet meer wil ontgoochelen door ermee te stoppen... maar dat is een zorg voor later. Eerst maar proberen die studie hier af te ronden, dat is al werk één.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten